Czy potrafią kochać tak samo???

O miłości moich rodziców do Iwo pisać dziś nie będę…pierwszy wnuk, oczko w głowie, miłość ogromna, aż przesadna hehe ;)

Dziś o miłości teściów. Los obdarował ich wnukami od obydwu synów w niewielkim odstępie czasowym. Pierwsza urodziła się Nina, Iwo cztery miesiące później. Czy dziadkowie potrafią kochać ich tak samo? Od samego początku czułam, że tak nie będzie… są to jak na razie moje przypuszczenia i wnioski z obserwacji.

Nina, jako pierwsza budziła w dziadkach zachwyt, to ona pierwsza się do nich uśmiechnęła, wyciągnęła rączkę, przytuliła. To jej nowe umiejętności zachwycały dziadków. Kiedy mój Iwo zmienia się z każdym dniem, jest to już inaczej odbierane, oczywiście występują porównania typu… ,,Nina to już wcześniej robiła, a Nina to już dawno siedziała itp.” Porównania będą i muszę się z nimi pogodzić, ale dlaczego odczuwam ciągle tą inną miłość…??

Pamiętam jak dziadkowie przyjechali zobaczyć po raz pierwszy Iwo. Cieszyli się i zachwycali, ale większość czasu z udawanym uśmiechem na twarzy wysłuchiwałam jak to Nina się bardzo zmieniła. Wtedy dla mnie liczył się tylko On, mój malutki synek, którego znałam dopiero tydzień, to on był wtedy dla mnie najważniejszy, chciałam żeby dla wszystkich był…

Dziś sytuacja wygląda tak, że wyprowadziliśmy się od dziadków a Nina wciąż z nimi mieszka. Jest z nimi, na co dzień, Iwo widują tylko w weekendy. Cieszą się i chcą spędzać z nim czas, ale…. ale ja ciągle czuje dystans, sama nie wiem jak to opisać, ale miłość do Iwo jest inna, słabsza?? Nie wiem… boje się tylko, że kiedyś moje dziecko samo to odczuje, a nie chciała bym gdyż sama doświadczyłam podobnej sytuacji. Nie byłam tą ukochaną wnuczką babci, inni mnie wyprzedzili… Czy po przeczytaniu tego posta znajdzie się ktoś, kto odczuwa podobnie, czy ja sobie tylko coś wkręcam…?? Czy Wasze dziecko jest inaczej kochane przez dziadków z racji tego, że nie było pierwszym wnuczkiem?