13

Absolutnie nie pechowe 13 ;)

Kończy się miesiąc roczniaka w domu, zaczynamy nowy okres oczekiwania na chodzącego, gadającego dwulatka.

Waga: na pewno ponad 10 kg

Wzrost: nosimy ubranka 80 cm

Zęby wciąż sztuk: 6 

Iwo z każdym dniem staje się coraz poważniejszym maluchem, więcej rozumie, potrafi, zaskakuje Nas nowościami. My coraz lepiej Go rozumiemy, znamy już jego zachowania i wiemy o co w danym momencie mu chodzi. 

- raczkuje z prędkością światła, często ciężko go dogonić

- chodzi przy meblach, kanapie, coraz pewniej, chociaż wciąż bardzo ostrożnie, 

- interesuje Go wszystko co niedozwolone i zabronione, 

- je prawie wszystko, jestem dość ostrożna z tym co podaje Iwo, boje się kolejnych uczuleń, próbujemy jednak nowości

- odkąd kupiłam mu nowy kubek niekapek z firmy NUK pije bardzo dużo, soki, woda muszą być na bieżąco, wcześniej podawałam mu picie łyżeczką, butelką nie chciał jednak wypijał bardzo mało

- gada po swojemu i bardziej świadomie, słowo ,,tata" opanował do perfekcji 

- wie dokładnie czego chce, wskazuje palcem i woła ,,daj" 

- kiedy chce coś przeskrobać a ostatnio uwielbia to robić, patrzy na mnie z miną ,,zrobię to" i bez wahania to robi, słowa zakazu rzadko kiedy działają

- wieczorem zasypia najczęściej noszony przez tatę na rękach, wtulony w niego zasypia ,,widok przesłodki"

- w ciągu dnia staram się usypiać Go w łóżeczku, czasami udaje mu się zasnąć w ciągu kilku minut, częściej jednak musi się nieźle pokręcić, nagadać zanim zaśnie

- drzemki mamy wie, jedna koło godziny 10, druga koło 14-15

- smoczek wciąż jest obowiązkowy, i jak na razie nie planuje go zlikwidować, już nie raz uratował Nas przed krzykami ;)

- złości się i denerwuje kiedy nie może dostać tego czego chce, ostatnio zaczął nawet piszczeć, staram się nie reagować i czekam aż mu minie, czasami jednak specjalnie uderzy się żebym tylko do niego przyszła

- uwielbia swoją babcię a moją mamę, kiedy tylko pojawia się na horyzoncie mama i tata nie istnieją

- lubi się przytulać, UWIELBIAM

Plany na kolejne miesiące to oczywiście samodzielne kroczki, czekamy na nie z niecierpliwością ;)