Brak energii

Obwinię pogodę... za oknem leje deszcz jak oszalały.

Od jakiś kilku dniu, nie wiem może tygodni odczuwam coraz częściej zmęczenie tzw. materiału. Dni podobne do siebie, mam wrażenie, że z każdym dniem coraz trudniejsze. Początki mojego macierzyństwa z Iwem aniołkiem były cudowne, a ja byłam naładowana energią. Obecnie czuję, że brakuje mi sił na wszystko, czuje się wyczerpana i zmęczona. Budzę się rano zmęczona, wieczorem kładę się zmordowana. 

Iwo się zmienia, poznaje świat, coraz więcej rzeczy Go ciekawi, wie dokładnie czego chce. Obserwując Go wiem dokładnie do jakiej rzeczy wyciąga ręce o co w danym momencie prosi. Ja jako mama muszę być ciągle w ciągłym ruchu, mieć oczy dookoła głowy. Wiedziałam od początku decydując się na dziecko, że łatwo nie będzie i momentami łatwo nie jest. Iwo staje się coraz bardziej marudny, płaczliwy, wymusza wszytko czego nie może dostać. Staram się momentami nie reagować, przeczekać jednak on znalazł dosyć groźny sposób zwrócenia na siebie uwagi, potrafi głową uderzać w podłogę, coraz mocniej i mocniej byle bym tylko zareagowała... ze strachu o niego reaguję, biorę Go na ręce i noszę, noszę, noszę... 

Iwo tak na prawdę pomimo swoich naturalnych dla tego okresu zachowań buntu, jest radosnym dzieckiem, ma dni kiedy jest oazą spokoju, szczęśliwym chłopcem ja jednak przechodzę jakiś okres tzw. ,,zdołowania" złoszczę się na niego momentami bez powodu, obwiniam tak naprawdę za coś czemu winien nie jest. 

Mam wrażenie, że mój mózg od jakiegoś czasu działa samoczynnie, budzę się dokładnie o 24 bo przecież muszę dać mleko, nie zasnę bez smoczków, które mam przygotowane na nocny płacz a w łóżeczku odnaleźć ich czasami nie mogę. Sytuacji takich jest cała masa...

Tak na prawdę odkąd urodził się Iwo nie było dnia, żebym mogła tak na prawdę na chwilę odetchnąć, pomimo tego, że zdarzają się momenty kiedy mama ma tzw. ,,wychodne" ja nie potrafię tak spokojnie wyluzować, wciąż zastanawiam się czy wszystko jest u niego w porządku, czy osoba, która z nim została da sobie radę, czy będzie grzeczny, czy się nie przewróci itd. Biegam po sklepach jak oszalała bo przecież Iwo został beze mnie. 

Nie szukam winy w moim małym chłopczyku, jestem jego mamą i moim obowiązkiem jest być przy nim w każdym momencie, gorszym, lepszym...chciała bym jednak w sobie coś zmienić, odnaleźć pozytywną energię i siły do działania. Chciałabym, żeby w końcu chciało mi się codziennie wychodzić na spacer, codziennie być zadowoloną energiczną mamą...

Pożaliłam się mamie o swojej chandrze i zmęczeniu, ona winy szuka raczej w moim zdrowiu, może brak mi witamin, i to jest przyczyną mojego osłabienia, po porodzie moja morfologia nie była najlepsza...

Od poniedziałku zapowiadają słońce... może poniedziałek będzie dobrym dniem na zmiany...