Czekamy...

Dzisiaj rano byliśmy na pobraniu krwi. Przeraża mnie widok pobieranie krwi takiemu maleństwu. Panie zachowywały się tak jakby robiły to pierwszy raz. A mój biedulek, mimo iż był bardzo dzielny, po raz pierwszy słyszeliśmy jak potrafi mocno krzyczeć. Trzymał w dłoni mocno ściskając mojego paluszka. Sama miałam ochotę płakać razem z nim. Później przeszliśmy do gabinetu Pani doktor, która stwierdziła, że widzi poprawę, że Iwo jest już mniej żółty. Mam nadzieję, że wyniki również będą dobre i żółtaczka będzie spadać. Oby tak było... o 18 mają już być wyniki. 

Przeczytałam wiele opinii na temat tej żółtaczki i metod jej zwalczania. Co lekarz to inne metody. Zostaliśmy w szpitalu po porodzie cały tydzień głównie przez żółtaczkę, poziom małego wynosił 14. Lekarze powiedzieli, że wypuszczą nas dopiero, gdy wynik będzie wynosił mniej niż 13. Tymczasem czytałam, że dzieci opuszczały szpital z wynikami większymi od 14. Kolejną sprzecznością jest karmienie piersią, również już w szpitalu lekarze mówili mi, że może dojść do sytuacji, kiedy kobieta musi odstawić pierś, bo w mleku matki są enzymy, które hamują wydzielanie bilirubiny. Z przeczytanych informacji wynika, że niektórzy lekarze wręcz przeciwnie każą karmić piersią. Taka sama sytuacja dotyczy szczepionki, moja lekarka nie zaszczepi dziecka z żółtaczką, inne mamy pisały, że nie stanowiła ona żadnego problemu. I bądź tu człowieku mądry, nie wiesz, komu wierzyć i co robić żeby pomóc własnemu dziecku. Trzymam się jednak zaleceń mojej lekarki, boję się sama podejmować inne decyzję. Najbardziej ubolewam nad zakazem karmienia piersiom, robię wszystko żeby jak najszybciej do niej wrócić. Odciągam pokarm mniej więcej, co trzy godziny. Najgorzej jest, kiedy biorę Iwo na ręce a on zaczyna szukać piersi ;( 

Damy radę... czekamy na wyniki...