Nasze karmienie...

Ostatnio wiele mam wypowiada się na temat ich wrażeń i odczuć, co do karmienia piersią. Sama już wiele razy zamierzałam się do napisania posta w tej sprawie, ale ciężko mi było się zdecydować czy jestem bardziej za czy przeciw. Każdy dzień przynosił mi inne odczucia. Teraz widzę i cieszę się ogromnie, że nie jestem sama i wiele mam czuje podobnie.

W szpitalu byłam strasznie szczęśliwa, że Iwo bez problemu ssał moją pierś. Cieszyłam się jak dziecko, że udało mi się bez żadnego problemu produkować mleczko dla mojego synka. 

Kiedy wróciliśmy do domu, mijały kolejne dni a ja musiałam się całego tego systemu karmienia nauczyć. 

Najpierw zmiana diety - w sumie jestem na tak, nigdy nie byłam na żadnej diecie, więc to zawsze coś nowego. Chociaż pomalutku zaczynam rozumieć jak ciężko jest być na diecie... lody, czekolada a przede wszystkim nadchodzący wielkimi krokami sezon grillowy... nie narzekam, dam radę. 

Kolejna zmiana to odnalezienie dobrej pozycji karmienia. Najpierw karmiłam Iwo tylko na leżąco z podpartą ręką. Po kilku dniach ręka zaczęła odmawiać posłuszeństwa, spróbowałam z poduszką POOFI, która jak już wcześniej pisałam bardzo mi pomogła. Z czasem potrafiłam już nakarmić małego bez problemu w innych miejscach niż jeden fotel i bez poduszki. 

Zawsze zarzekałam się, że Nasz syn nie będzie spał z nami w łóżku. Jednak z własnej wygody oczywiście spał z nami i cyc był na każde jego zawołanie. Starałam się odkładać go do łóżeczka jednak zmęczenie z czasem przyzwyczaiło nas do wspólnego spania. 

Wizyta Pani doktor, która powiedziała nam, że dzieci będące na piersi częściej mają kolki - szok straszny, bo zawsze myślałam, że te na butelce...

Później przytrafiła nam się przygoda z tą okropną żółtaczką, przez którą musiałam odstawić małego od piersi i karmić go butelką. Wtedy dopiero odczułam jak ważne i wygodne jest karmienie piersią. Zawsze, kiedy brałam Iwo na ręce on buźką szukał mojego cyca a ja myślałam, że zwariuje... do tego momentalnie zaczynały boleć mnie piersi i wylatywało z nich mleko, sytuacja strasznie dziwna, ale prawdziwa. Przyzwyczajenie się do nowego systemu karmienia piersią, nocne wstawanie, wybudzanie się, żeby przygotować mleczko również zajęło nam trochę czasu. Do całej tej sytuacji również musiał przyzwyczaić się Iwo, co skończyło się ssaniem smoczka, w sumie cały czas, tak bardzo brakowało mu piersi. 

Ważną zmianę, jaką zauważyłam poprzez karmienie butelką jest to, że Iwo zasypia już przy butelce i śpi pięknie przez 3 godziny, po czym budzi się na jedzonko i dalej śpi kolejne 3 godzinki. Ja jestem spokojna, bo wiem ile zjadł i że nie jest głodny. Kiedy karmiłam piersią Iwo bardzo mało spał, był spokojny leżał sobie grzecznie w łóżeczku, ale nie spał... dziwiło mnie to bardzo, bo taki noworodek powinien dużo spać... myślałam jednak, że może taka jego natura, w końcu dostał cyca. Kiedy jednak zasypiał budził się po pół godzinie i znowu był cyc, nie spanie i tak przez cały dzień. Bardzo ciężko odnaleźć i wprowadzić jakiś stały rytm dnia...

Nie będę ukrywać, że teraz, kiedy udało nam się opanować już karmienie butelką, kupiliśmy podgrzewać firmy, Avent więc mleczko jest gotowe w 3 minutki, do tego prawie cały dzień wolny, bo Iwo grzecznie śpi wizja powrotu do tego, co było przy karmieniu piersią lekko mnie przeraża. Boje się również, że będę miała za mało mleka, bo teraz Iwo zjada za każdym razem 90ml.

Mam mieszane uczucia jednak nie zrezygnuję z karmienia, mam mleko, więc będę karmić nim własnego syna... zdaję sobie sprawę, jakie dla niego jest to zdrowe i ważne. Rezygnacja była by tylko poddaniem się i pójściem na łatwiznę.

Ciekawe tylko jak będzie wyglądał Nasz powrót do ponownego karmienia piersią...???